Σμίλη: εργαλείο διαφόρων επαγγελμάτων (λιθοξόου, σιδηρουργού, χειρουργού κλπ), που έχει μία πεπλατυσμένη κοφτερή άκρη
≈ συνώνυμα: καλέμι, κοπίδι, σκαρπέλο
Το γραφείο ανέλαβε την αποπεράτωση και αποκατάσταση ενός επταώροφου κτιρίου ευρισκόμενου στη συμβολή των οδών Αχιλλέως και Θερμοπυλών, ακριβώς πάνω στην πύλη εισόδου της πόλης της Αθήνας. Το κτίριο είχε παραμείνει στο στάδιο του φέροντος οργανισμού από τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Μια κατασκευή που έχει πληθώρα σοβαρών αλλοιώσεων απο την πάροδο των 5 δεκαετιών εγκατάλειψης αλλα και προβλημάτων στατικής φύσεως λόγω του βεβιασμένου τρόπου αρχικής σκυροδέτησης.
Αρχικώς κληθήκαμε να μελετήσουμε τον τρόπο πλήρους στατικης αποκατάστασης και τον εναρμονισμό του κέλυφους με τα σημερινά δεδομένα αντισεισμικής θωράκισης. Το κτίριο χρίζει ενίσχυσης στο σύνολο των δομικών στοιχείων του.
Ταυτόχρονα μας ανατέθηκε να το μετατρέψουμε σε μια κομψή πολυτελή ξενοδοχείακή μονάδα, αποτελούμενη από 12 μοναδικές σουίτες που να φιλοξενούν από 2 έως 4 άτομα έκαστη, ενώ στο ισόγειο δημιουργείται ενα εξωστρεφές bar – restaurant που εξυπηρετεί αμφότερα το ξενοδοχείο αλλά και την ευρύτερη περιοχή.
Το ιδιαίτερο σχήμα του ακινήτου, όπως και η ανάγκη εσωστρέφειας λόγω τοποθεσίας, οδήγησε την αρχιτεκτονική ομάδα σε μία γεωμετρική σύνθεση απλοποίησης των σύνθετων γωνιών του κελύφους αλλά και στη δημιουργία ημιυπαίθριων χώρων που να συνοδεύουν την εσωτερική διάταξη. Ο στόχος ήταν η επίτευξη όσο το δυνατό μεγαλύτερη ιδιωτικότητας αλλά και ηχητικής προστασίας από τις πολύβουες λεωφόρους που περικλείουν το ακίνητο. Γραμμικά στοιχεία φύτευσης κατα μήκος των εξωστών, απαλύνουν την οπτική σκληρότητα του περιβάλλοντος χώρου, ενώ ο στοχευμένος φωτισμός ανάδειξης της εξωτερικής γλυπτικότητας, τονίζει τις πεπερασμένες σε εμβαδόν εσοχές, ως επι το πλείστον, ταπεζοειδούς κάτοψης.
Επιλέχθηκε μία επένδυση από θερμοπρόσοψη απομιμήσης φυσικού πετρώματος της Εταιρείας STO, για το σύνολο του κτιρίου με χρήση χρώματος αυτοκαθαριζόμενου που να είναι ταυτόχρονα ανθεκτικό στην έντονη αστική ρύπανση, συντελώντας στη μακροβιότητα της όψης με το ελάχιστο κόστος συντήρησης. Οι εκτεταμένες ενισχύσεις του φέροντα οργανισμού κρύβονται πίσω από την γλυπτική πρόσοψη με στόχο να μην είναι διακριτές ούτε από έμπειρο μάτι, ενώ οι οξυκόρυφες αποτμήσεις στοχεύουν στην απομείωση του οπτικού όγκου του συνολικού κελύφους.
Ομάδα Μελέτης:
Αντώνης Γαβαλάς
Τάσος Καρνέσης
Βάνια Αγγελοπούλου
Ξένια Σωτηροπούλου
Μαρίσα Γούλα
Γιώργος Μαυρογιάννης
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε αρχιτεκτονική στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών από όπου και αποφοίτησε το 2015, ενώ το 2019 ολοκλήρωσε το Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών του ΕΜΠ με κατεύθυνση «Πολεοδομία – Χωροταξία». Από το 2018 είναι μέλος του ΤΕΕ. Από το 2016 έχει συνεργαστεί με τεχνικά και αρχιτεκτονικά γραφεία στην Αθήνα, κυρίως σε έργα μικρής και μεσαίας κλίμακας έχοντας αναβαθμισμένο ρόλο στην εξέλιξη των έργων, από το στάδιο προμελέτης – παρουσίασης έως και την επίβλεψη της κατασκευής. Έχει λάβει μέρος σε workshop στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και έχει διδάξει Πολεοδομία στα πλαίσια παροχής επικουρικού διδακτικού έργου κατά τη διάρκεια των μεταπτυχιακών της σπουδών. Πιστεύει ότι η αρχιτεκτονική είναι μια δυναμική διαδικασία και αναζητά τη διαρκή εξέλιξη στην επαγγελματική της σταδιοδρομία και την απόκτηση νέων γνώσεων.
Γεννήθηκε στην Αθήνα και αποφοίτησε από την Αρχιτεκτονική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.). Διαθέτει εξειδικευμένη επιμόρφωση στην «Τεχνολογία Τοπίου και Σχεδιασμό Φυτεύσεων» (Ε.Κ.Π.Α.) και, από το 2024, είναι Πιστοποιημένη Σχεδιάστρια Παθητικών Κτιρίων (Ελληνικό Ινστιτούτο Παθητικών Κτιρίων).
Έχει εργαστεί στην Ελλάδα και στη Σερβία, αναλαμβάνοντας τον σχεδιασμό και την επίβλεψη έργων κατοικίας, γραφείων, χώρων εστίασης, αγροτουριστικών εγκαταστάσεων, χώρων δημιουργικής απασχόλησης παιδιών, καθώς και την επέκταση πλωτού ξενοδοχείου (διάκριση BIG SEE Awards). Επιπλέον, έχει δραστηριοποιηθεί στη σύνταξη τεχνικών τευχών προδιαγραφών αρχιτεκτονικών υλικών.
Παράλληλα, έχει συμμετάσχει σε διεθνείς και εθνικούς Αρχιτεκτονικούς Διαγωνισμούς Ιδεών, μεταξύ των οποίων: «Europan 6» (Διάκριση: Β΄ επιλαχόντες), «Καταστήματα Γραφείων ΔΡΟΜΕΑΣ» (Διάκριση: Α΄ επιλαχόντες), «Room 18», «Cook 8», «Pandemic Architecture».
Έχει συγγράψει το βιβλίο με τίτλο «Κτίρια Ελλήνων της Διασποράς σε μια Θετή Πατρίδα» (Ζέμουν – Βελιγράδι, 18ος–20ός αιώνας).
Διακρίνεται για την ευαισθησία και το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της στη βιώσιμη αρχιτεκτονική και στην καινοτομία, με έμφαση στη δημιουργία ενεργειακά αυτόνομων κελυφών κτιρίων και αρχιτεκτονικών τοπίων.